Derin bir nefes aldım, sabahın çiğ damlası tadını, denizin tuzunu, kokusunu içime çektim, doğan güneşin ufku kızıla boyamasını izledim ve yaşamak ne güzel şey dedim içimden.

17 Mayıs 2012 Perşembe

HAYAL BU YA..........

Bu ışığı yanan pencere benim evimmiş.

 Penceremden bu manzaraya bakarmışım.

Bakmak yetmez, aşağı iner keyifli bir yürüyüş yapar ve buraya ulaşırmışım.

Hayal ama ne hayalllllll.............

BİZ NE GÖRÜRÜZ ÇOCUKLAR NE GÖRÜR?

Çocuk olmak muhteşem demiştimya işte kanıtı. Aynı şeylere bakarken biz ne görüyoruz çocuklar ne görüyor ? süper....

ŞİMDİ NE YAPMAK VARDI?

Deniz kenarında olmak, şezlongda uzanmış güneşin sıcaklığını hissederken dalgaların sesini dinlemek vardı şimdi. Bir elinde mohito bardağı ufka doğru kısık gözlerle bakmak, sonra tam eridim dediğin anda kalkıp masmavi sulara dalmak ve kıyıdan iyice uzaklaşınca suyun üstünde uzanıp bütün olumsuz düşünceleri derinlere bırakmak vardı. Evet şimdi tam da bunu yapmak vardı :) ahhhhh ah.