Derin bir nefes aldım, sabahın çiğ damlası tadını, denizin tuzunu, kokusunu içime çektim, doğan güneşin ufku kızıla boyamasını izledim ve yaşamak ne güzel şey dedim içimden.

8 Haziran 2012 Cuma

ÖĞLE GÜNEŞİ

EMİRİM İLK GÖZ AĞRIM İLK KARNESİNİ ALDI BUGÜN.
Gün ortası oğlumun mutluluğuyla mutlu oldum.

Bugün tüm okullarda karne günüydü. Bizimse ilk karne günümüz. Bir senelik yoğun bir çalışmanın mükafatını alma günü. Öğrencilik hayatında hem öğrenci hemde veli için en zor sınıflardan biri 1. sınıftır sanırım. İlk dönem harfleri sonra heceleri sonra kelimeleri ve cümleleri öğrenme süreci ikinci dönemde bunları pekiştirmek için yazı ve okuma çalışmaları. Gerçekten zor. Çok şükür kendimizi kaybetmeden bu sürecide de atlattık.

Karneler dağıtılmadan önce tüm veliler sınıfa doluştuk. Sevgili öğretmenimiz güzel bir konuşmayla giriş yaptı. Çocuklardan çok biz veliler heyecanlıydık :)

Öğretmenimizin güzel konuşmasının ardından sırayla karneler dağıtıldı.

Benim tatlı oğlumda güzel notlarla dolu karnesini almış oldu. 

Okul bahçesinde yapılacak törenden önce tüm sınıfla beraber hatıra fotografları çekildi. 

Özverili çalışması, sabrı ve ikinci bir anne kadar sıcak tavırları için
Yeliz öğretmenime bir kez daha teşekkür ediyorum. 

AKŞAM SEFASI

Biraz yorgun, biraz mahsun ama kalbim yaşanan güzelliklerden mest döndüm eve.
Bu ilginç güne klasik yemek gitmez dedim içimden, en sevdiğim öğün kahvaltıyı akşam soframıza taşıdım.

Üzüntüler hep olacak, yaşamak başlıbaşına bir savaş, ama umut varya umut. Karların arasından kardelen misali başını çıkaran, ben burdayım görmek sana kalmış diyen ve onu görebilene sonsuz huzur veren umut .....

Umuda inananlara gelsin...